دیگر از این تقدیر عجیب حتی تعجب هم نمی کنم.

این هم یک عکس از دوران جوانی!
|
باز هم من رفتم یک جا کار کنم که تعطیل شد! دیگر از این تقدیر عجیب حتی تعجب هم نمی کنم.
این هم یک عکس از دوران جوانی! + نوشته شده توسط هستی نقره چی در پنجشنبه بیست و نهم مرداد 1388 و ساعت
0:7 |
تغييري ديگر در ماجراي عکس نمادين رابرت کاپا از جنگ نشان داد که سنديت
تنها يک ملاک هنري نيست. فدريکو بورل گارسيا، جوان نظامي جمهوريخواه در
جنگ داخلي اسپانيا درگذشت؛ به نظر ميرسد اين ديگر واقعي باشد: سپتامبر
1936 با شليک نيروهاي طرفدار فرانکو در تپهاي در کروموريان نزديک
کوردوبا. اگر اين تصوير که 40 سال است به عنوان عکسي نمادين ستايش شده
است، وجود نداشت ممکن بود مرگ او هيچگاه توجه کسي را به خود جلب نکند.
بورل شهرتي نداشت و احتمالا به جز بستگانش کسي او را نميشناخت اما کاپا
شناخته شد و معروفيت خود را از اين عکس به دست آورد. سال 1975 شايعه شد که
اين عکس کاپا جعلي است. حال شواهد ديگر چيزهاي جديد ميگويند و بخش
تاريکتر داستان ابعاد جديدي به مساله پيچيده اخلاقيات در گزارش جنگ
ميدهد.
اولين شبههها را فيليپ نايتلي، روزنامهنگار در کتابش راجع به رسانه و تبليغات جنگ «اولين قرباني» ايجاد کرد. او در اين کتاب ادعا کرد کاپا اين عکس را مقابل دوربين صحنهسازي کرده است! نايتلي کشف کرد اين عکس براي اولينبار در مجله فرانسوي «وو» چاپ شد. در آن زمان اعتقاد بر اين بود که زيرنويس اين عکسها را خود کاپا نوشته است: «سربازان دارند از سراشيبي پايين ميآيند که ناگهان سرعت آنها کاسته ميشود. گلولهاي شليک شده است و خون آنها را خاک زادگاهشان نوشيد». ادامه مطلب + نوشته شده توسط هستی نقره چی در دوشنبه بیست و ششم مرداد 1388 و ساعت
10:50 |
+ نوشته شده توسط هستی نقره چی در یکشنبه بیستم مرداد 1387 و ساعت
22:23 |
+ نوشته شده توسط هستی نقره چی در چهارشنبه بیست و ششم تیر 1387 و ساعت
20:18 |
اول بايد از آقاي نيك نژاد براي اينكه لينك اين مطلب را به من دادند تشكر و از اششتباهي كه رخ داد ، عذرخواهي كنم.
چگونه ممكن است؟ رسانه اي كه كاملاً زنده است و بيشترين جمعيت را دارد. در حال حاضر افراد زيادي عكس مي گيرند؛ جمعيت ، پيچيدگي و گستردگي كساني كه با دوربين هاي روزنه اي ( Pinhole Cameras) تقريباً اوليه و كساني كه عكس هاي پيكسلي چندين گيگابايتي مي گيرند يا عده اي كه در خيابان با دوربين موبايل عكاسي مي كنند، يادآور دسته هاي فيلم برداري است . هنگام ورود به بيشتر گالري هاي جدي هنري در چلسا ، سانتامونيكا يا مايفر با عكس هاي مبهوت كننده رنگي در ابعاد بزرگ روبه رو مي شويد ، مانند: عكس هاي آندراس گفلر از مونتاژ ديجيتالي هزاران عكس مجزا، يا عكس هاي كاملاً ساختگي ديدر مسرد از مناظر درهم و آشفته. نمايشگاه هاي جاري اين دو موزه مهر تاييدي بر پذيرفته شدن اين نوع عكاسي است. “ اعماق مزرعه ” ـ اولين چيدمان گالري هاي عكاسي معاصر تازه تاسيس موزه هنر متروپليتن در نيويورك كه از 23 مارس افتتاح شده است ـ نمايشگاه شامل عكس هايي با جزييات دقيق و چاپ كروموژنيك (با استفاده از رنگ دانه هاي طبيعي ) از توماس استروت از نماهاي داخلي سن زاكاريا در ونيز و عكس آدام فوس از يك تكه كاغذ عكس كه سطح آب را بر هم زده و زوي آن شناور است ادامه مطلب + نوشته شده توسط هستی نقره چی در شنبه هشتم تیر 1387 و ساعت
19:59 |
|
|